Thursday, August 8, 2013




ഞാ തീവ്രവാദി
എന്ന് നിങ്ങളാണ് പറഞ്ഞത്
എന്റെ രക്തത്തി ഉപ്പില്ല
പ്രണയത്തിന്റെയൊ     അലിവിന്റെയോ കാറ്റിന്റെയോ
ഓര്മ്മ   എന്നിലുണ്ടാവാ    പാടില്ല 
മേഖങ്ങ  ആകാശ  നീലിമയുടെ  
അരികുകളി ഉമ്മ    വച്ചു
പൊടിഞ്ഞു  പോകുമ്പോ ...
അതിലൊന്ന്  ചെന്ന്  തൊടാ  പോലും  എനിക്കവകാശമില്ല

അപരഗ്രഹങ്ങളി  പ്രതിധ്വനിക്കും  വിധം
എന്റെ, ജീവിച്ചിരിക്കുന്ന  ഉടലിന്റെ  ചാരം  ആര്ത്തലച്ച്ച്
നിലവിളിച്ചാ     പോലും
ആകാശം   പെയ്യുന്ന ഒരു മഴത്തുള്ളി പോലും നിങ്ങളെനിക്ക് തരില്ല
എനിക്കറിയാം നിങ്ങളുടെത് ഒരു തോറ്റ ജനതയാണെന്നു

ഞാ ആരുമായിക്കൊള്ളട്ടെ
എന്റെ ഉട ച്ചീളുകളി  നിങ്ങളെയ്ത    അമ്പുക
എന്റെ ഉയിരിനെ   വേദനിപ്പിക്കുന്നു
എന്റെ രക്തത്തിന് കടലിന്റെ നിറമാണ്

അദ്രുശ്യരായ     പലരുടെയും നിലവിളിക ആണ്  
എന്റെ ആക്രോശങ്ങളായി       പുറത്ത് വരുന്നത്

എന്റെ പേരുക പലതെന്നു നിങ്ങ പറയുന്നു
എന്റെ ജാതി ...നിറം... തൊലി...മണം....
പലതെന്നും..
എന്റെ വൈരൂപ്യത്തെ നിങ്ങ ക്രൂശിക്കുന്നു 

ത്തമാനത്തി നിന്ന്
എന്നേ മായ്ച്ചു കളഞ്ഞ    ഉറുമ്പുക ആണ്   എന്റെ ഓമ്മക
വിഷം കുടിച്ചു നീലിച്ച നിങ്ങളുടെ കഴുത്തുകക്ക് 
ഒരു പുലരിയുടെ വെളിച്ചം പോലും ഇത്ര പെട്ടെന്ന്   മടുക്കുമെന്നോ  ?
എന്റെ കുഞ്ഞുങ്ങളുടെ    പുഞ്ചിരി
എന്റെ പ്രണയം ...സ്വപ്‌നങ്ങ
 ...
ഭൂപടങ്ങ ഞാ മാറ്റി  വരച്ചിട്ടില്ല
നിങ്ങളുടെ നിഗൂഡ  സാമ്രാജ്യങ്ങ
ഞാ പടവെട്ടിപ്പിടിച്ച്ചിട്ടില്ല
എന്നിട്ടും ഞാ   നിശബ്ധനായിരിക്കുന്നു 
കാരണം എനിക്കതിനു അവകാശമുണ്ട്‌

വിശപ്പ്‌ 
നിങ്ങളുടെയും   എന്റെയും അന്നനാളങ്ങളെ
തിളച്ചു മറിയുന്ന കടലിനെ സ്വപ്നം കാണിക്കുന്നു
ഒരപ്പം അയ്യായിരം പേക്ക്
വീതിച്ചു കൊടുത്തതിനാണ്
പണ്ട് നിങ്ങളെന്നെ കുരിശി തറച്ചത്


     എന്റെ       കുഞ്ഞു  ഒരു തരി മധുരം  നുണഞ്ഞതിനാനു     
നിങ്ങ അവനെ വെടി     വച്ചു കൊന്നത്  
ഭപാത്രത്തിന്റെ  ജെവജലം  കുടിച്ചു
അവ  ഭൂമിയിലെ 
പക്ഷിക്കുഞ്ഞുങ്ങളെയും   ..
മീന്കുട്ടികളെയും  
സ്വപ്നം കാണുമ്പോഴായിരുന്നു 
നിങ്ങ അവനെ         കുത്തി  കോര്തെടുത്ത്തത്
അവന്റെ  ചോരയാണ്
എന്റെ നെഞ്ചി  കുത്തി  നിര്ത്തിയിരിക്കുന്ന    ഈ  തീപ്പന്തം
 കൊല്ലെണ്ടതെങ്ങനെ എന്ന് പാടിയ കവിയും
അഞ്ചു    സൂര്യന്മാരുറെ ചൂട് കുടിച്ച കവിയും
എന്നെയും തഴുകി       ഉറക്കിയിട്ടുണ്ട്    

എന്റെ വിരലുകള പൂമ്പാറ്റകളെ തൊടാ ആഗ്രഹിച്ചു
നിങ്ങ എന്റെ കൈപ്പത്തി തന്നെ വെട്ടി മാറ്റി
ഞാ സ്വാതന്ത്രത്തെ കുറിച്ചു പാടി
 നിങ്ങ എന്റെ നാവ് തന്നെ പിഴുതെടുത്തു.
മരണം വരെ തടവറയി ഒളിപ്പിച്ചു
എന്നിട്ടും ഞാ

  നിശബ്ധനായിരുന്നു        
പക്ഷെ നിങ്ങ എന്റെ കവിത    ചുട്ടെരിച്ചു         
ഓരോ ചാര  ത്തരികളും    കോടിക   aayi     ഇരട്ടിച്ചു 
ലോകത്തിലെ   ഒടുവിലത്തെ   കുഞ്ഞും   വിശപ്പു   അറിയാതെ        സ്വപ്നം    കാണാ 
ഒടുവിലത്തെ  
പുല്ക്കൊടിയും  നൃത്തം ചെയ്യാ
ഞാ എന്റെ ചോരയെ
ആ    ചാരത്തി ഒഴുക്കുന്നു 

കാരണം

ഞാ തീവ്രവാദി