Friday, March 4, 2011

കണ്ണില്‍ ഇല്ലാത്തത്
============
തിരഞ്ഞത് അതാണ്‌
കണ്ണില്‍ ഇല്ലാത്തതു
ഇമകള്‍ക്കിടയൂടെ
ഊര്‍ന്നു ഇറങ്ങിയോ?
കണ്‍ കോണുകളില്‍ തടഞ്ഞു
പുഴയായ്
താഴേക്കു ഒഴുകിയോ?
കൃഷ്ണമണികളില്‍ ഉരുണ്ടിറങ്ങി
മറഞ്ഞു പോകുന്നോ?
ഒളിച്ചിരിക്കുയ്ന്നതെവിടെ
കണ്ണില്‍ ഇല്ലാത്തിടതോ?
തൊട്ടു നോക്കാനോ തടഞ്ഞു നിര്‍ത്താനോ
ആകാത്തിടതോ?
===============
ജീവന്‍
=====
കാട് കത്തിയെരിയുന്നത് കൊണ്ട്
കടലില്‍ മുങ്ങി മരിക്കാന്‍ തീരുമാനിച്ചു
കടലില്‍ നിന്ന് ഒരു പര്‍വതം ഉയര്‍ന്നു വന്നു
പണ്ട്‌ തണല്‍ തേടിയവര്‍......അതേ പടി.....
ഒരുപാട് വര്‍ഷങ്ങളില്‍ കാണാതായവര്‍....
ഉടല്‍ എറിഞ്ഞവര്‍....
പാതി പാതി ആയി കീറി എറിയപ്പെട്ടവര്‍....
ചൂത് കളിയില്‍ തോറ്റവര്‍...
രാജ്യം നഷ്ടപ്പെട്ടവര്‍...
കാടും കലിയും രുചിയും നഷ്ടപ്പെട്ടവര്‍....
ദാഹിക്കുന്നു എന്ന് പറഞ്ഞു.
അമൃതോ, തേനോ
ഇല്ലാത്തതിനാല്‍
കുപ്പിയില്‍ അടച്ച വിഷം നല്‍കി
===============
നീ
==
ഒന്നുകില്‍ നിനക്ക് ഉന്മാദിയായ കാമുകന്‍റെ
മുഖത്തെഴുത്ത്‌ അണിയേണ്ടി വരും
പ്രാവുകള്‍ കൂട്ടത്തോടെ കൊത്തി മരിക്കുന്ന തെരുവില്‍
നിന്ന്
ആത്മഹത്യ ചെയ്ത
എന്‍റെ കണ്പീലികള്‍
നിന്‍റെ അസ്സാന്നിധ്യത്തിനു സാക്ഷ്യം
പറയും
ഉടലുകള്‍ ഇല്ലാത്ത കൊടുങ്കാറ്റുകളുടെ ഉമ്മ ഏറ്റു
നമുക്ക് മടങ്ങേണ്ടി വരും
കണ്ണ് പൊട്ടി മരിച്ച ഒരു മയില്‍ നമ്മെ തിരിച്ചറിയും
ഞാന്‍ നിന്‍റെ പേരും നീ എന്‍റെ പേരും മറക്കും
ഒടുവിലത്തെ ശ്വാസവും നിലക്കുമ്പോഴേക്കും
ഞാന്‍ നിന്‍റെ കി വിരല്‍ മുറുക്കി പിടിക്കും
മേഖങ്ങള്‍ തിങ്ങി നിറഞ്ഞ കടലില്‍ ആത്മാക്കള്‍ നമുക്ക് നിശബ്ദതകളുടെ
വഴി കാട്ടി തരും
==========
എന്‍റെ കവിത
==========
ഇരുട്ടിന്‍റെ ഇലകള്‍ എന്‍റെ കണ്ണുകളിലൂടെ അരിച്ചിറങ്ങുന്നു
നിഴല്‍ മനസ്സിന്‍റെ പിന്നില്‍ ഒളിച്ചിരിക്കുന്നു
അവന്‍ പറഞ്ഞു
"രക്തത്തിന്റെ
ന്ടീ നിറം പച്ചയാകുന്ന കാലത്ത്
മനുഷ്യര്‍ കള്ളി മുള്ളുകള്‍
ഭക്ഷിക്കും

കൂടം ചേര്‍ന്ന പ്രാര്‍ത്ഥനകളില്‍ നിന്ന്
ഒരാള്‍ മാത്രം ആത്മഹത്യ ചെയ്യും

ഞാന്‍ കൊയ്തെടുക്കാത്ത വിളവു....
കാതുകള്‍ മുറിച്ചു കൊടുക്കാന്‍ ഒരുങ്ങുമ്പോഴേക്കും പ്രണയം എന്ന് എഴിതിയ
അക്ഷരം മറക്കുന്നു
ആരോ

ഇടവഴികള്‍ കടലിലേക്ക്‌ ഓടുന്നിടത്
മേഖങ്ങള്‍ മൂടിയ പോലെ നിലവിളിക്കുന്നു ഒരു നക്ഷത്രം

വാക് കീറി ആത്മാവിനെ കരയിച്ചവനാണ് എന്‍റെ കവിത
വിശന്നു വന്നു പച്ചിലകള്‍ തിന്നുന്നവനാണ് എന്‍റെ കവിത
==========================